ถ้าจะว่ากันถึงในเรื่องของอายุของสิ่งมีชีวิต..

เคยสังเกตไหมว่า สัตว์ที่มีขนาดใหญ่ส่วนมากจะมีอายุที่ยืนยาวมากกว่าสัตว์ที่มีขนาดเล็กกว่า ที่ใช้คำว่า ส่วนมาก ก็เพราะว่าเท่าที่ผมทราบยังนึกตัวอย่างที่สัตว์ขนาดเล็กที่มีอายุยืนยาวกว่าสัตว์ขนาดใหญ่ไม่เจอ ตัวอย่างเช่น ระหว่างช้างกับตั๊กแตน (ไม่รู้เปรียบเทียบให้เห็นชัดมากเกินไปหรือเปล่า?) สัตว์ใดจะมีอายุยืนยาวกว่ากัน ผมว่าเฉพาะช่วงเวลาที่ช้างอุ้มท้องก็ปาเข้าไปเกือบจะ 2 ปีแล้ว สำหรับตั๊กแตนไม่รู้ว่าเวียนว่ายตายเกิดไปแล้วกี่รอบ

และเท่าที่ดู ปลาคาร์ฟก็จะมีขนาดใหญ่กว่าปลาหมอสีเท็กซัสแดงของเราอยู่มากโขเมื่อโตเต็มที่ บางตัวมีขนาดยาว 3 - 4 ฟุต ในขณะที่ปลาหมอสีของเรา เลยไปแค่ฟุตกว่า ๆ ก็ยังต้องลุ้นต้องเกร็งอยู่นานว่าจะไปต่อไหม

ในเสี้ยววินาทีนั้น หลังจากที่ผมได้วิเคราะห์ตามหลัก เหตุ+ผล+เดา แล้ว ผมจึงได้กรอกเสียงหล่อ ๆ ลงไปในโทรศัพท์ถึงชายที่อยู่ปลายสายด้วยสำเนียงที่หนักแน่นราวกับปุยนุ่นว่า...

เออ ..มันก็หลายปีอยู่นะครับ น่าจะไม่ต่ำกว่า 10 ปีแน่นอน

..?!?

แต่อันที่จริงเพียงแค่พูดสั้น ๆ ว่า ไม่รู้ ก็น่าที่จะเข้าใจได้ง่ายกว่า ไม่ต้องพูดคำที่ดูสวยหรูอย่างนี้ก็ได้ แต่ผมก็ไม่ได้พูดคำสั้น ๆ นั้นออกไป เพราะ..

พูดไป เดี๋ยวก็เสียเครดิตกันหมดพอดี!ซึ่งอันนี้ถือเป็นความลับ

จากนั้นเราก็คุยกันในเรื่องอื่น ๆ กันต่อ ก่อนที่จะจบการสนทนาด้วยคำพูดที่ว่า..

ด้วยความยินดีครับ สวัสดีครับ

หลายวินาทีหลังจากนั้น แม้โทรศัพท์จะถูกวางลงที่ม้านั่งข้างกายอย่างสงบเสงี่ยมเจียมตัวแล้ว แต่ในใจผมยังพะว้าพะวงกับคำถามที่ยังคงวิ่งวนอยู่ในสมองส่วนซีรีบรัมของผมราวกับดวงจันทร์ที่ยังโคจรอยู่รอบโลกโดยไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย

จิตวิญญาณของนักวิทยาศาสตร์กำลังเริ่มเข้าสิง

ใจมันกำลัง อยากรู้..

เพราะสิ่งที่นักวิทยาศาสตร์ทุกคนพึงจะมีนั้นก็คืความช่างสังเกต และ ความอยากรู้อยากเห็น และในตอนนี้ ผมสัมผัสได้ถึงความรู้สึกอย่างหลัง  กำลังพุ่งเข้ามากระแทกใจผมอย่างแรง

ครั้นเมื่อจิตใจไม่ยอมสงบนิ่งรั้งแต่จะวิ่งไม่ยอมหยุด ผมจึงคิดที่จะพยายามหาคำตอบในเรื่องนี้ต่อให้จงได้ พยายามนึกถึงเรื่องราวความเป็นมาของเจ้าปลาเท็กซัสแดงในอดีต จำได้ว่า เมื่อครั้งที่ปลาเท็กซัสแดงเพิ่งจะถือกำเนิดมาได้ไม่นานนั้น ผมได้ถ่ายรูปปลาตัวแรกในชีวิตของผมเอาไว้ ซึ่งมันอาจจะเกิดความบังเอิญหรือมีอะไรเกิดขึ้นก็แล้วแต่ ถ้าผมหามันเจอ มันอาจจะช่วยตอบคำถามอะไร ๆ ให้ผมได้บ้างก็เป็นได้ ภายในรูปอาจจะมีเบาะแสที่บ่งบอกถึงสถานการณ์หรือช่วงเวลาในตอนนั้นพอให้ผมรู้เป็นข้อมูลได้บ้าง

อย่างน้อย ๆ ก็คงจะพอรู้ว่า เท่าที่ผ่านมาผมได้สัมผัสกับมันมากี่ปีแล้ว เป็นเวลานานเท่าไหร่ และก่อนหน้านั้นอีกซักเท่าไหร่ที่เท็กซัสแดงตัวแรกของโลกได้ถือกำเนิด

มันน่าจะพอประมาณการคร่าว ๆ ได้  

เมื่อคิดได้ดังนั้น ผมจึงเริ่มลงมือค้นหาหลักฐานทางประวัติศาสตร์ของตัวเองด้วยความหวังอันน้อยนิดมหาศาลภายในบ้านที่นับวันเริ่มจะเหมือน Aquarium น้อย ๆ เข้าไปทุกที

ใจผมเต้นรัวราวกับเด็กน้อยที่กำลังเล่นเกมหาสมบัติก็ไม่ปาน

ถ้าเจอก็คงจะดีไม่ใช่น้อยเลยนะ แต่มันจะหาเจอมั้ยเนี่ย ภาพถ่ายนั้นมันตั้งแต่สมัยผมหนุ่ม ๆ นะ!? ผมบอกกับตัวเองในขณะที่มือไม้ก็เริ่มคลำโน้นรื้อนี่ดูแล้ว ผมพร้อมที่จะยอมค้นบ้านทุกซอกทุกมุมเพื่อการณ์นี้ครับ

ความพยายามจะนำมาซึ่งทุกสิ่ง

หลายวันผ่านไปพร้อมกับความเหนื่อยล้าและสิ้นหวัง เหมือนเทียนที่กำลังจะเริ่มดับ ความหวังที่จะหาเจอเริ่มริบหรี่ลงทุกที เพราะพื้นที่บ้านทั้งหมดก็ค้นซะจนแทบจะไม่เหลืออะไรแล้ว แทบจะนึกไม่ออกว่ายังไม่ได้ลองหาในส่วนไหนของบ้านแล้ว ผมทอดกายลงที่ชั้นหนังสือมุมโปรดด้วยความอ่อนล้า พรางหยิบหนังสือที่ใกล้มือที่สุดขึ้นมาอ่านเพื่อกะจะฆ่าเวลาเล่น แต่แล้วผมกลับหยิบพลาดเลยทำให้หนังสือทั้งกองหล่นลงมาทับตัวผม

ตูม !!!

และแล้วปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น เหมือนสวรรค์จะยังไม่ทอดทิ้งผม หนึ่งในหนังสือที่กระจายระเกะระกะกองตรงหน้าผมนั้น มีอัลบั้มรูปเก่า ๆ ที่ดูค้นตาอยู่อัลบั้มหนึ่งรวมอยู่ในนั้นด้วย

แม้กาลเวลาจะผ่านมาเนิ่นนานแล้วแต่ผมยังจำมันได้ อัลบั้มรูปที่ล้างด้วยฟิล์มสีฟูจิเล่มบาง ๆ ของผมเล่มนั้น

สมบัติอันล้ำค่า..

(โปรคติดตามตอนต่อไป)

Comment

Comment:

Tweet

ล้ำค่าจิงๆคะพี่ สู้ๆนะคะ
gclub

#4 By pammy (107.6.113.82|107.6.113.82) on 2015-07-15 15:55

อืม.. ใจมาก!!!^^

แต่ก็ขอบคุงคร้าบบ...บsad smile sad smile sad smile
ยังไม่ได้อ่าน แต่มาเมนท์ให้ก่อนนะคุณพี่ ฮ่า

#1 By น้องตุ๊กติ๊ก (118.172.174.101) on 2010-05-15 22:00