ยัปปีดับปีดู๊ ฮ่ะฮ่า..!!

ผมกู่ก้องร้องในใจอย่างสุดเสียง นับเป็นการแสดงความดีใจครั้งที่เงียบที่สุดในชีวิต

มันอยู่ในมุมมืดด้านบนสุดของชั้นหนังสือนี่เอง ผมถึงหาไม่เจอ ผมบอกกับตัวเองเมื่อได้เจอกับสมบัติเก่าแก่ที่ถูกซุกซ้อนอยู่

หลังจากหายใจลึกยาวเรียกสติกลับคืนมา ผมค่อย ๆ บรรจงหยิบอัลบั้มนั้นขึ้นมาปัดฝุ่นที่ฉาบเป็นแผ่นบาง ๆ อยู่บริเวณด้านบนของปกนั้นออก ค่อย ๆ พลิกเปิดออกดูทีละภาพ ๆ สายตาสอดส่ายไปยังรูปที่ปรากฏในเบื้องหน้าด้วยหัวใจที่พองโตและมีความหวัง  ภาพเท็กซัสแดง 3 - 4  ตัวถูกนำเสนอผ่านกาลเวลาอันเนิ่นนานออกมาให้เห็นเป็นระยะ ๆ บรรยากาศในภาพที่ดูเก่า ๆ แต่คุ้นเคยทำให้ความทรงจำสมัยก่อนของผมนั้นกลับมา

ในขณะที่ความ เพลิดเพลิน กำลังทำหน้าที่ของมันอย่างสมบูรณ์ ความรู้สึกหลังจากที่เห็นวาบหนึ่งของภาพให้ความรู้สึกราวกับถูกค้อนขนาดใหญ่ทุบเข้าที่กลางศีรษะ ผมได้แต่ตื่นตะลึงด้วยความตื่นเต้นเมื่อได้เห็นสิ่งที่เป็นราวกับความฝันปรากฏอยู่เบื้องหน้า หนึ่งในภาพนั้นที่ถืออยู่ทำให้ผมต้องอุทานออกมาว่า เฮ้ย! ดัง ๆ ถึง 3 ครั้ง

เฮ้ย..!

เฮ้ย..!!

เฮ้ย..!!!

รวมกันแล้วเท่ากับ 3 เฮ้ย!

ผมอ้าปากค้างโดยไม่รู้ตัว เม็ดเหงื่อเริ่มทยอยออกมาจากทุกรูขุมขน หัวใจเต้นรัวอีกครั้งราวกับดื่มเครื่องดื่มชูกำลังเกินวันละ 2 ขวด ดวงตาลุกวาวราวกับว่าไปเจอสิ่งที่อยู่เหนือธรรมชาติจริง ๆ เข้า

เหตุผลของทั้ง 3 เฮ้ยสามารถอธิบายได้ดังนี้..

เฮ้ยแรก..! รูปปลาในชุดภาพนั้นทำให้ผมระลึกได้ว่าปลาชุดแรกของผมมีตัวไหนบ้าง และหนึ่งในนั้นผมยังจำมันได้ดี เพราะมันมีคุณลักษณะพิเศษครับ คือมันปากเบี้ยวเล็กน้อย ผมว่ามันน่ารักดีจึงตั้งชื่อมันว่า เบี้ยวคุง..

เฮ้ยที่สอง!! ตอนนี้ไอ้เจ้าเบี้ยวคุงมันยังคงมีชีวิตอยู่และยังคงกำลังว่ายน้ำด้วยความสำราญใจอยู่ภายในบ้านของผมเสียด้วย

และเฮ้ยสุดท้าย  เฮ้ยที่สาม!!!ซึ่งเป็นเฮ้ยที่ดูจะรุนแรงและส่งผลการทบต่อต่อมประหลาดใจมากที่สุดนั้นก็คือ ผมได้เหลือบไปเห็นวันเดือนปีที่อยู่ในถ่ายรูป (บังเอิญว่ากล้องรุ่นนั้น เป็นกล้องที่ถ่ายแล้วจะบอกวันที่ไว้ในภาพด้วย) ซึ่งถือว่าเป็นโชคดีสุด ๆ ของผม ตัวหนังสือสีส้มถูกพิมพ์โดยอัตโนมัติในมุมที่มองเห็นง่าย มันถูกพิมพ์ไว้ว่า ...

’92  1  1

ปี 1992, 1992, 19...

15 ปีที่แล้ว..!!! (เทียบกับปีที่บทความนี้ได้ถูกตีพิมพ์)

ตัวเลขที่ประจักษ์กับสายตาทำเอาผมแทบจะไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง ผมพินิจพิจารณาตัวเลขอย่างถ้วนถี่ซ้ำแล้วซ้ำอีก ใจหนึ่งก็คิดว่าตาผมอาจจะฝาดไปจึงทำให้ผมมองเห็นตัวเลขเป็นอย่างนั้น ส่วนอีกใจหนึ่งก็ยังคงนึกประหลาดใจว่าถ้ามันเป็นจริง ทำไมเวลามันถึงผ่านไปได้ไวถึงเพียงนี้

ผมได้แต่นึกในใจคนเดียวว่า นี่เราเลี้ยงไอ้เจ้าปลาตัวนี้มาครึ่งค่อนชีวิตเลยหรือนี่!? ในขณะที่มือก็พลิกภาพไป-มา เพื่อดูว่าในภาพอื่น ๆ นั้นมีวันที่ติดอยู่ด้วยหรือไม่

คำตอบที่ผมได้รับคือ มี!!

หลายรูปเลยทีเดียวที่เป็นภาพที่มีวันที่ติดอยู่

ต่อมสับสนและต่อมดีใจเร่งฉีดฮอร์โมนของมันเข้ามาในสมองของผม หัวใจที่พองโตทำให้ผมตัวเริ่มรู้สึกว่าเบาและคล้ายกับร่างกายกำลังเริ่มจะบิน

แต่ก่อนที่หัวของผมจะลอยพุ่งไปชนกับเพดาน ผมต้องรีบเรียกสติที่ฟุ้งกระเจิงไปตามที่ต่าง ๆ กลับมา

แน่นอนว่าตอนนี้ ผมได้ความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับเท็กซัสแดงอีกเรื่องหนึ่งแล้วว่า เท็กซัสแดงตัวหนึ่งนั้นสามารถมีอายุได้ถึง 15 ปีอย่างสบาย ๆ (ถ้าไม่เสียชีวิตไปซะก่อนนะ) นับว่าการค้นบ้านในครั้งนี้คุ้มค่าเป็นอย่างยิ่ง แต่สิ่งที่ผมได้มันยังไม่จบแต่เพียงแค่นี้ มันยังไม่จบแค่แต่เพียงตัวเลขสีส้มจาง ๆ บนรูปเท่านั้น เพราะภาพดังกล่าวได้บอกอะไรกับผมมากกว่านั้น ได้บอกถึงเรื่องราวที่เรามักเรียกกันว่า อดีต

บนรูปปลาที่ได้แหวกว่ายอยู่ในตู้ปลาใบนั้น มันมีการเดินทางของอะไรบางอย่างซุกซ่อนอยู่ อะไรบางอย่างที่หลาย ๆ คนแอบเฝ้าติดตามมันทุกเช้า - เย็น, อะไรบางอย่างที่คล้ายกับจะกลม ๆ และมีสีเงินวาว ๆ , อะไรบางอย่างที่หลาย ๆ คนเรียกมันว่า..

มุก!!!!

และมุกของปลาในภาพที่ผมกำลังถืออยู่ในมือนั้น เมื่อเทียบกับปลาในปัจจุบัน มันมีอะไรบางอย่างที่เปลี่ยนแปลงไป

ผมจ้องมองดูด้วยความตื่นตะลึง..

มันมี Before – After!!’

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

Comment

Comment:

Tweet

ชอบคับ  คาสิโน

#5 By britrocker1234 on 2016-04-24 03:08

อย่างสวยอ่าาา
จีคลับ

#4 By pammy (107.6.113.83|107.6.113.83) on 2015-07-08 16:19

ก็ประมาณนั้นครับ แต่เอ่..ความจริงอันโหดร้าย..

ปัจจุบันมันสูญเสียกายหยาบบนโลกมนุษย์ไปเสียแล้วครับ..

แต่สิ่งที่หลงเหลือไว้ บอกอะไรกับเราได้มากมาย^^

big smile big smile big smile
เฮ้ย! ปลามันอยู่นานขนาดนั้นเชียวรึครับ

#1 By XEGXEF on 2010-05-16 12:34