'ในเดือนถัดมา รูปของผมดูราวกับจะใหญ่กว่าเดิม!!'

 

หลังจากการเขียนบทความเริ่มจะมาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ผมมีความสุขมากในการที่จะคิดโน่น นี่ นั่น ในเรื่องของปลาเพื่อสื่อสารกับผู้อ่าน ผมคิดว่ามันเป็นการแบ่งปันความรู้ที่ดีอย่างหนึ่งนะ เมื่อเราเรียนรู้และสังเกตุความเป็นไปของเจ้าลูกปลาน้อยที่เราเฝ้าเลี้ยงดู ทนุทนอม เราก็จะพบอะไรหลาย ๆ อย่างที่เราไม่เคยรู้มาก่อนเกี่ยวกับมัน

อย่างในเล่มนี้เป็นตอนที่ 2 ของ 'มีเท็กซัสแดงทั้งที ต้องมีให้แจ่ม' ที่ว่ากันถึงเรื่องของมุกบนตัวปลา ผมก็ละเลงตัวหนังสือด้วยความเมามันส์ต่อไป ช่างเป็นความสุขที่หาสิ่งใดทดแทนได้ยากครับ ผมชอบอารมณ์นั้นจริง ๆ ^^

หน้าปกในเล่มที่ 2 นี้มีปลา Flower Horn เป็นตัวเอกครับ และมีปลาเท็กซัสแดงของเรา เป็นตัวรองของตัวรองของตัวรอง (เป็นตัวที่4ว่างั้น!!) แม้จะตัวเล็กไปหน่อยแต่ความนิยมก็ไม่ได้ตกลงนะครับ แฮ่ ๆ ^^

 

 

รูปนี้เป็นหน้าปกของหนังสือเล่มที่ว่า สีสันของหน้าปกออกโทนฟ้าราวกับจะกลืนกินฝูงปลาได้เป็นร้อย ๆ ตัว เห็นแล้วช่างสะดุดตาเสียจริง

 

 

ไม่หัวก็ท้ายเลยครับ ราวกับการเก็บลูกชิ้นไว้กินที่หลัง ในคอลัมป์ประจำเลยซัดซะเลข 119 เลย.อืม เก็บสุดท้ายเลยจริง ๆ ^^

 

 

คงเป็นเพราะหน้าตาดีจริง (คิดไปโน่น..!!) รูปของผมจึงยังคงมีขนาดใหญ่อย่างไม่บันยะบันยังในหนังสือเล่มนี้อีก ครองความยิ่งใหญ่แบบไม่ตั้งใจ 2 เล่มติด อืม.. คนอ่านเขาจะกลัวกันไหมครับพี่

ขนาดผมมองรูปตัวเองยังกลัว ๆ นิด ๆ เลยอ้า ^^

 

 

และแม้จะไม่ได้คาดฝัน แต่ภาพข้างบนมันก็ฟ้อง เมื่อผมสังเกตุเห็นว่า คอลัมป์ของผมได้หน้าสี (2สี) เพิ่มครับ จากในเล่มแรกได้เพียง 1 หน้า ในเล่มนี้ได้รับเป็น 4 หน้า ทำให้เจ้าลูกปลาน้อยของผมดูมีชีวิตชีวาขึ้น..!!

ไม่อยากจะคิดเลย.. บทความผมกำลังเป็นที่นิยมใช่ไหมนี่ (คิดเข้าข้างตัวเองตลอด!!)

ก็บอกแล้วว่าภาพมันฟ้องอ่ะ คิดว่าอย่างนั้นนะ ^^

 

 

ทั้งหมดรวม 8 หน้ากับบทความขนาดยาวตอนที่ 2 ของผม อืม.. มานึก ๆ ดูตอนนี้ ผมเขียนไปได้อย่างไรนะ มันไม่ได้น้อย ๆ เลยเทีเดียว ท่าทางจะเป็นเอามากครับ กับ ปลาเท็กซัสแดงตัวนี้

f(^_^!!)

 

Comment

Comment:

Tweet