'ถ้าเป็นการแข่งแรลลี่ รางวัลชิ้นนี้คงเป็นถ้วยบู้บี้กระมัง?'

 

ช่วงหลังมานี้ผลงานเป็นที่เข้าตามากเลยครับ เริ่มรู้สึกตัวว่าตัวเองนั้นเริ่มเขียนบทความได้ละเลียดมากขึ้นเมื่อเทียบกับแต่ก่อน ยังจำได้ว่าก่อนนั้นคิดอะไรก็ใส่ทั้งหมดลงในบทความเลย ชัด ๆ เน้น ๆ ตรงประเด็น ไม่อ้อมค้อม เมื่อเวลาผ่านเลย สั่งสมประสบการณ์ด้านหนังสือขึ้น ผมรู้สึกได้เลยว่าแนวในการเขียนของผมเปลี่ยนไป เริ่มมีโน่น นี่ นั่น ใส่ลงไปบนตัวหนังสือห้วน ๆ มากขึ้น ราวกับการสั่งข้าวผัดและบนจานมีผักกาดตบแต่งสวยงาม ไม่ใช่แต่เพียงข้าวพัดล้วน ๆ เพียงอย่างเดียว แม้จะรู้สึกไม่มาก แต่มันก็รู้สึกได้ครับ

รู้สึกดีมากมายกับโอกาสต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาให้เราฝึกฝน..

เพราะถ้าไม่มีวันนั้น เราก็คงไม่มาถึงวันนี้ครับ มันช่างน่าดีใจจริง ๆ ^ ^

 

 

เล่มนี้หน้าปกดำล้วนครับ มีFlower Horn Shot Body ตัวกำลังดีขึ้นปก(ที่พูดถึงคือตัวตัวใหญ่น่ะครับ) สังเกตดูที่หางก็ดำดีเสียด้วย ถือเป็นปลาแปลกที่หาได้ยากยิ่งในเวลานี้ครับ โดยมีเจ้าเท็กซัสแดงตัวน้อยอยู่ด้านข้าง  555 ตัวน้อยเลยครับเล่มนี้^ ^

 

 

เล่มนี้ได้เลขสวยครับ 099 ปิดท้ายเพื่อน.. และที่ท้ายบทความมีคำว่า (ตอนจบ) ซึ่งระยะหลังนี่มาถี่ครับ สองเล่มเจอ ๆ มาถึ่เจง ๆ ล้วย!!! ^ ^

 

 

เมื่อเปิดมาที่หน้าคอลัมป์ รอบนี้สิ่งที่สะดุดตาอย่างแรกคือชื่อคอลัมป์ครับ เพราะมันใหญ่ได้ใจเจง ๆ รองลงมาคือรูปของผมเองที่ไม่มีเท็กซัสแดงประกอบอยู่เลยแม้แต่นิดเดียว มีแต่ปลาทะเลที่ไหนก็ไม่รู้ว่าไปมาอยู่ข้างหลัง..

อย่าเข้าใจผิดนะครับ รักนี้ยังมิได้เปลี่ยนแปลงน้า...^^

 

 

และสิ่งนี่น่าภาคภูมิใจอีกเรื่องหนึ่งคือภาพของปลาในหน้านี้และหน้าถัดไปครับ ภาพถ่ายที่นับได้ว่าหาได้ยากกกกกกกกกกกกมากกกกกกกกกกกกกกกก ที่ผมสามารถหามาได้ด้วยความบังเอิญ เพราะความแตกต่างของเวลาระหว่างภาพต่อภาพมีมากถึงหลัก 10 ปีเลยทีเดียว ไม่น้อยเลยนะว่าไหมครับ ^ ^

 

 

ก็อย่างที่บอกครับ ถ้าพูดถึงปลาตัวนี้ผมชอบมันมากมายจริง ๆ .. 

ให้ตายเถอะ โรบินส์!! ^ ^ 

Comment

Comment:

Tweet