เท่าที่วิเคราะห์ ในใจในวินาทีแรกที่เห็น ผมรู้สึกว่าความสวยของทั้งพ่อและแม่ปลาคู่นั้นไม่ค่อยเท่าไหร่

ไม่จัดอยู่ในขั้นคู่สวยระดับพระกาฬ ได้แค่พอไปวัดไปวากับเขาได้ พ่อเท็กซัสเขียวตัวเขื่องธรรมดาหัวไม่โหนกมาก แม่เท็กซัสแดงธรรมดามุกไม่จัดสีไม่แดงมาก ทั้ง 2 ตัวต่างก็มีอะไรกันอย่างละไม่มาก

แล้วมันน่าดีใจตรงไหน?’ ผมนึก

            ความรู้สึกงง  ๆ เกิดขึ้นในใจอยู่แวบหนึ่งแต่ก็ไม่นาน เพราะหลังจากนั้นปริศนาต่าง ๆ ก็ค่อย ๆ คลี่คลาย

           เราไม่ได้จับแม่เท็กฯแดงมาต่อยอดนานเท่าไหร่แล้วนะ? ผมได้ยินคุณพ่อบ่นรำพึงรำพันกับตัวเอง ที่ผ่านมาเราได้แต่จับพ่อเท็กซัสเขียว แม่นกแก้วอย่างเดียวมาตลอด..”

            ทันใดนั้นผมก็มาขับรถมาถึง บางอ้อ..

            อ๋อ.. สิ่งที่ท่านกำลังดีใจนั่นก็คือ การได้เห็น F2 ที่เกิดจากแม่ปลาเท็กแดงอีกครั้งนั่นเอง

            อาจจะด้วยแม่พันธุ์เท็กซัสแดงสวย ๆ ของเรามีน้อยและพ่อเท็กซัสเขียวแม่นกแก้วแดงสวย ๆ มีอยู่มากกว่า ดังนั้นปลาเท็กซัสแดงส่วนใหญ่ที่อยู่ในบ้านของเราจึงจะเกิดมาจากการจับคู่กันของกลุ่มพ่อแม่ปลาอย่างหลังซะมากกว่า โดยคุณภาพของปลาที่ได้ก็ยังคงความคลาสสิกตามแบบฉบับของเท็กซัสแดงได้ดี และเป็นที่น่าพอใจมิมีเสื่อมคลาย

            เมื่อเป็นอย่างนี้นานวันเข้า การจับแม่ปลาเท็กฯแดงมาทำจึงกลายเป็นเรื่องที่แปลกไป..ซะงั้น

            ใช้ได้มั้ย?!” คุณพ่อถามผมด้วยน้ำเสียงที่ดังฟังชัดอีกครั้ง วัตถุประสงค์ในการถามครั้งแรกของท่านชัดเจนว่าต้องการคำตอบที่ว่า ดีหรือไม่ดีเท่านั้น ซึ่งผมก็ไม่ทำให้ท่านผิดหวัง หลังจากพินิจพิเคราะห์ดูอย่างถ้วนถี่อยู่นาน ผมก็ให้คำตอบกับท่านไปว่า..

            ไม่รู้ครับ พร้อมกับปล่อยให้เวลาผ่านไปเพื่อช่วยอธิบายคำตอบ

            ก็ถ้าที่ผ่านมาเราไม่ได้จับปลาคู่แบบนี้มานานมากแล้ว เจอกันแต่เท็กฯเขียวนกแก้ว ๆ เพียงอย่างเดียว แล้วผมจะไปรู้ได้อย่างไรว่าเท็กฯเขียวเท็กฯแดงมันจะ ดีหรือไม่?

            ก็เรามันอยู่บ้านเดียวกันนี่ครับ!!!!

            ซึ่งคำตอบนี้นับได้ว่าเป็นคำตอบที่น่าทึ่งมาก เพราะหลังจากที่ท่านได้รับฟังความคิดเห็นไป ผมเห็นท่านอึ้งอ้าปากค้างไปอยู่พักหนึ่ง แม้จะเกิดความผิดหวังขึ้นมาบ้างเล็กน้อย แต่ในใจผมรู้ว่าท่านคิดอะไร..

             เออ ก็ถูกของมัน!

             แต่ในเมื่อไหน ๆ ก็ถามขึ้นมาแล้ว ยังไง ๆ ผมก็คงจะปล่อยให้เครื่องหมายคำถามลอยเคว้งคว้างในอากาศให้รกลำคาญใจอยู่นานไม่ได้ ปัญหาของครอบครัวก็คือปัญหาของเรา

                 ไม่เป็นไร เดี่ยวงานนี้ ลูกบอย จัดให้ครับ

             ตามหลักของวิชาเดา สาขาวิชาสุ่ม ๆ คณะประมาณการณ์ มหาวิทยาลัยความน่าจะเป็น ได้เคยตั้ง ทฤษฏีผลไม้ เอาไว้ว่า ถ้าเราได้เงาะมาครึ่งกิโลฯ ได้มังคุดมาครึ่งกิโลฯ เพราะฉะนั้น ในหนึ่งกิโลฯ เราจะมีเงาะและมังคุดอย่างละครึ่ง

             นั่นคือทฤษฏีแห่งตำนานและเป็นความจริงที่จริงแท้แน่นอนแบบสุด ๆ และหากนำมาคิดดูให้ดี ๆ ก็น่าที่จะมีความเกี่ยวข้องกับสิ่งที่เรากำลังจะพูดถึงอยู่นี้ ถ้าจะมีความแตกต่างกันบ้างก็คงเพราะเจ้าลูกปลาน้อยของเราเป็นสัตว์ที่มีชีวิตตัวเป็น ๆ เคลื่อนไหวไปมาได้ ที่สำคัญว่ายน้ำได้(?!)  ดังนั้นการนำทฤษฏีนี้มาใช้ในปลา ก็คงหมายถึงการที่พ่อ-แม่พันธุ์ปลาได้มีการจับคู่ผสมพันธุ์กัน และถ่ายทอดลักษณะเด่น ๆ ที่มีไปสู่ตัวลูก ไปเก็บสะสมไว้อยู่ในตัวลูก เพื่อให้เห็นภาพที่ชัดเจน ผมจึงหยิบดินสอกับปากกาขึ้นมาจด พร้อมกับตั้งคำถามถามตัวเอง..

             ถ้าเราพูดถึงเท็กซัสเขียวเราจะนึกถึงอะไร.. มุกและถ้าเราพูดถึงนกแก้วแดงเราจะนึกถึงอะไร..

              (โปรดติดตามตอนต่อไป)

Comment

Comment:

Tweet