L7-เล่นของสูง (1)

posted on 30 Jun 2010 22:01 by boynipan directory Fiction, Diary

             (ปี 2000)

             และแล้วโอกาสแรกของความท้าทายก็มาถึง 

             เมื่อรายการ Asian Max ทางช่อง Itv (สมัยนั้น) โดยมี คุณสรรเสริญ ปัญญาธิวงศ์ เป็นพิธีกร ร่วมกับ ปลาเส้นตราฟิชโช ได้จัดโครงการ ‘Fisho for sure ครั้งที่ 1’  ค้นหาพิธีกรภาคสนาม 6 คน แนะนำสถานที่ท่องเที่ยว 3 แห่งในเขตภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ คือที่ ‘ฮ่องกง – มาเก๊า – เกาหลี’ สถานที่ละ 2 คน เพื่อนำมาออกในรายการ

             ราวกับความมืดถูกทำลายด้วยแสงจากแดดจ้า เส้นทางที่ผมกำลังเดินอยู่กลับสว่างขึ้นทันตาเห็น เพราะโอกาสที่เกิดขึ้นผ่านการโฆษณาในช่วงของรายการนี้มาแบบเหนือความคาดหมาย 1 ใน 3 แห่งนั้นมีหิมะในแวบแรกที่ผมรับรู้ ภาพความสำเร็จปรากฏตัวขึ้นก่อนที่ผมจะทำความเข้าใจกับมันเสียอีก

             ได้เห็นทั้งหิมะและได้ออกทีวี’ ไม่มีอะไรจะน่าปลื้มใจไปกว่านี้อีกแล้ว ผมคิดในทันทีที่ผมดูโฆษณาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วนั้นจบ

             หัวใจผมเต้นแรงจนรู้สึกได้

             วินาทีนั้นเองที่ผมบอกกับตัวเองว่า โอกาสมาถึงแล้วและเราจะเล่นของสูงกัน น่าแปลกที่ความคิดหนึ่งปรากฏขึ้นในหัวอย่างเงียบเชียบ ‘จงทำตัวให้พร้อมไว้ โอกาสไม่ได้จะมากันบ่อย ๆ ’ ผมเคยอ่านเจอในหนังสือ และบัดนี้มันก็ได้เกิดขึ้นจริงแล้ว

             แม้ครั้งแรกผมจะจดลายละเอียดไม่ทัน โดยไม่ต้องบอก ผมเฝ้ารอให้โฆษณาชิ้นนั้นวกกลับมาฉายอีกครั้ง ในมือผมกำปากกาแน่นและเตรียมจดในสิ่งที่ได้ยินลงในกระดาษที่ข้างกาย  เงื่อนไขการสมัคร, ที่อยู่ที่ให้จัดส่งเอกสารและระยะเวลาหมดเขต

             ‘โอกาสดี ๆ อย่างนี้คงไม่ได้เกิดขึ้นบ่อย ๆ’  ผมบอกกับตัวเอง

             ผมจดจำมันได้ทั้งหมดภายหลังจากที่ผมได้รับชมมันอีกครั้ง ในไม่ช้าผมกฌได้ทุกอย่างที่ผมต้องการมาครบ..

             เงื่อนไขการสมัครทั้งหมดอยู่ในวิสัยที่คาดการณ์ไว้ จากที่เห็นสิ่งที่ผู้สมัครทุกคนจะต้องเตรียมเพื่อส่งกลับไปยังรายการ ประกอบด้วย 3 สิ่งด้วยกัน ดังนี้

             1. ซองเปล่าปลาเส้นตราฟิชโชขนาด 20 บาท  2 ซอง

             2. ชื่อ - ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์และประวัติพอสังเขป

             3. ภาพถ่ายปัจจุบัน จำนวน 2 รูป

             เรียบง่ายแต่ชัดเจน  ถึงเวลาใช้ยุทธการแหวกหญ้านรกให้โล่งเตียนตามที่เตรียมพร้อมไว้อยู่แล้ว โดยจะไม่ยอมพลาดในทุกรายละเอียด ผมไม่ลืมว่าโอกาสของเรามีเพียงหนเดียวเท่านั้น

             สิ่งที่ผมทำหลังจากนั้นมีดังนี้..

             1. ซองเปล่าปลาเส้นตรา ฟิชโช 2 ซอง

             ผมเริ่มต้นจากการทำให้ซองเปล่าทั้ง 2 ซองเรียบร้อยดูเป็นระเบียบราวกับมันยังไม่เคยผ่านการใช้งานมาก่อนซึ่งมันคงจะบอกความเป็นตัวเราได้ไม่มากก็น้อย ผมนึกไปถึงการที่ตัวซองเปล่าจะต้องไม่ยับ ไม่เลอะหรือขาดรุ่งริ่ง ราคาของซองจะต้องตรงตามเงื่อนไขที่กำหนด คือ ขนาด 20 บาท ที่สำคัญ จะไม่มีการฉีกซองด้วยมือเปล่าโดยเด็ดขาด รอยขาดของซองที่บิดเบี้ยวจะสื่อถึงความไม่แน่นอนและความไม่เป็นระเบียบในเชิงจิตวิทยา  การฉีกซองผมใช้การตัดด้วยกรรไกรคมโดยไม่ให้ปากซองขาดออกจากกัน   พยายามทำให้ซองอยู่ในสภาพสมบูรณ์เกือบ 100 %  สวยงามเมื่อพบเห็น

             ในขณะที่ใครอีกหลายคนอาจส่งซองยับ ๆ หรือขาด ๆ ไป ความแตกต่างก็จะเกิดขึ้นและอาจเรียกคะแนนมาได้นิดหน่อยแล้ว
 
 
 

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet