L11-ณ (1)

posted on 01 Jul 2010 18:14 by boynipan directory Fiction, Diary

 

เผลอพริบตา เวลาก็ผ่านไป..

            และแล้วเช้าวันตัดสินก็มาถึง อากาศวันนี้แจ่มใสมาก ท้องฟ้าสีครามไร้เมฆเผยให้เห็นความยิ่งใหญ่สุดลูกหูลูกตาที่ตึกสูงก็มิอาจขวางกั้น แม้จะอยู่ใจกลางเมือง แต่สายลมยามเช้าก็ทำให้จิตใจเบิกบานได้ไม่ต่างจากที่อื่น หลายคนเริ่มทยอยมาถึงสถานที่แห่งนี้กันแล้ว เวทีสุดท้ายของการเดินทางที่แสนยาวนาน  เวทีศักดิ์สิทธิ์แห่งลาน Center Point

            วันนี้ผมตื่นเช้าเป็นพิเศษ เพราะยังคงตื่นเต้นกับการแข่งขันที่กำลังจะมาถึง การรู้ตัวล่วงหน้าไม่ได้ช่วยให้ทำใจได้เลย มีแต่จะทวีการเต้นของหัวใจให้ถี่ขึ้นและดังขึ้นเท่านั้น  ก่อนหน้านี้ผมซ้อมกับการแสดงอย่างหนักวันละหลายรอบ ผู้ช่วยฝึกซ้อมมีอยู่มากมาย ทั้งกระจกบานใหญ่และเหล่าผองเพื่อนที่อยู่โดยรอบ  แก้ไขปรับปรุงจนคิดว่าได้การแสดงที่สมบูรณ์ที่สุดออกมา 1 ชุด

เป็นชุดการแสดงท่วงท่าประกอบลีลาการเล่าเรื่อง ...

โดยมีเนื้อหาได้มาอย่างบังเอิญ ทุกอย่างลงตัวอย่างประหลาดเหมือนมีใครสักคนแอบวางแผนไว้ มันเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ตอนนั้น..

ย้อนเวลากลับไป เมื่อครั้งเริ่มคิดถึงว่า.. จะแสดงอะไรดี?

เวลานั้นผมนึกถึงมายากลเก่าก่อนที่เคยเล่น หนังสือบางเล่มหนึ่งคือสิ่งแรกที่ผมนึกถึง หนังสือที่เคยซื้อเมื่อนานมาแล้ว ภายในบรรจุเวทมนต์อย่างง่ายไว้มากมาย ดูจากสีของกระดาษแล้วคนคิดคงต้องอายุเยอะมาก ๆ แต่แม้จะดูเก่าไปหน่อยผมก็ไม่เคยคิดทิ้งมัน หลายปีมาแล้วที่ผมไม่เคยหยิบจับ มันถูกวางอยู่ในชั้นหนังสือล่างสุดและไม่เคยถูกเคลื่อนย้ายไปไหนเลยนับจากเวลานั้น ครั้งนี้ผมนำมันมาปัดฝุ่นใหม่อีกครั้ง

ในหนังสือเล่มนั้นมีคำอธิบายวิธีการเล่นกลมากมายพร้อมภาพประกอบ ประเภทของกลมีหลายแบบ ทั้งกลเชือก, กลไพ่, กลผ้าเช็ดหน้า ฯลฯ แต่ละแบบจะมีวิธีเล่นแยกย่อยแตกต่างกันออกไป

บางกลผมเคยเล่นได้ บางกลยังไม่เคยเล่น

ภาพเด็กน้อยซุกซนสมัยนั้นปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งพร้อมทั้งรอยยิ้มที่มิอาจอดกลั้น จำได้ว่าเมื่อก่อนกลเหล่านี้สร้างความสนุกสนานได้มากมายเพียงไร ผมรีบพลิกกระดาษดูแต่ละหน้าด้วยใจพองโต ขณะเดียวกัน ผมลองจินตนาการไปถึงเกาะฮ่องกงไปพร้อมกันด้วย  ผมถามตัวเองว่าเราจะคิดถึงอะไรได้บ้างเกี่ยวกับฮ่องกงที่เราจำได้ สิ่งที่เรานึกถึงได้นั่นแหละคือสัญลักษณ์ที่เราจะใช้เป็นตัวแทนของเกาะ

แล้วภาพ ๆ หนึ่งก็ผุดขึ้นเป็นภาพ เรือใบหลายลำที่ล่องลอยอยู่กลางน้ำมีตึกสูงเรียงตัวเป็นฉากหลัง ฮ่องกงเป็นเกาะ มีน้ำล้อมรอบ เท่าที่คิดออกไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น

สัญลักษณ์ที่ใช้เป็นตัวแทนของสถานที่ ณ เวลานี้

คือ เรือใบผมบอกกับตัวเอง

            หลังจากตกผลึกความคิดแล้ว สิ่งที่ผมต้องทำต่อ คือ การนำ มายากล กับ เรือใบนี้มาผสมผสานเข้าด้วยกัน ก่อให้เกิดเป็นเรื่องราวที่น่าติดตามและน่าสนใจขึ้น เนื้อหาสั้น ๆ สำหรับช่วงเวลาอันมีจำกัด 
 

 

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

 



Comment

Comment:

Tweet