L13-ฟ้ามีไว้กว้าง (2)

posted on 02 Jul 2010 07:46 by boynipan directory Fiction, Diary

 

                

             จะว่าไปกิจกรรมของเรายังถือว่าดีกว่าที่อื่นอีกเยอะแยะ มีหลายที่ที่ชีวิตต้องเจอกับศึกที่หนักหนาสาหัสกว่านี้ เช่น การเกิดพายุทอร์นาโดพัดถล่มพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของรัฐจอร์เจีย ในปี 2008  สร้างความเสียหายเป็นวงกว้าง บ้านเรือนประชาชน 30,000 หลังไม่มีกระแสไฟฟ้าใช้  เนื่องจากเสาไฟฟ้าหักโค่น และหลังคาอาคารหลายหลังปลิวกระจัดกระจายจากแรงลม หลายคนต้องเสียชีวิต ไม่นับรวมถึงการเริ่มต้นชีวิตใหม่จากการสูญเสียทรัพย์สินทั้งหมดที่มี

             หรือปัญหาเรื่องความอดอยากในเอธิโอเปีย ประชาชนร่วม 6 แสนคนยังประสบปัญหาเรื่องปากท้องเนื่องจากการเพาะปลูกไม่ได้ผลโดยเป็นผลมาจากภัยแล้งและราคาอาหารที่สูงขึ้น โดยเฉพาะในกลุ่มเด็ก ๆ หลายพันคนกำลังเผชิญภาวะขาดสารอาหารอย่างรุนแรง  บางคนที่ไม่มีที่พักต้องอาศัยหลับนอนตามใต้ต้นไม้ ตามเพิงที่ทำขึ้นอย่างง่าย ๆ ฝนตกก็เปียก แดดออกก็ร้อน ไร้สิ่งใดบังกาย

             สิ่งที่หลายคนยังต้องเผชิญโหดร้ายกว่านี้เยอะ ประสาอะไรกับการแสดงต่อหน้าผู้ชมในครั้งนี้ ในเวลาเพียงแค่ไม่กี่นาที การแสดงที่ไม่ได้ทำให้เราสูญเสียอะไรไปซักอย่าง หลังจากเล่นจบร่างกายก็ยังอยู่ครบ 32 ส่วน เหนื่อยหน่อยก็หาน้ำเย็น ๆ ซักขวดมาดื่ม

             ‘แล้วอย่างนี้ยังต้องไปกลัวอะไรอีกเล่า?

             ทันใดนั้น ผมรับรู้ได้ถึงความรู้สึกหนึ่งอย่างประหลาด ความรู้สึกที่สงบเยือกเย็นอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับผมมาก่อน ผมรับรู้ได้ถึงการเต้นของหัวใจที่ช้าลง ผมรับรู้ได้ถึงการมีอยู่ของเม็ดเหงื่อที่อยู่ที่หน้าและที่มือ มือและขาเริ่มหายสั่น การหายใจเริ่มเป็นปกติ

             ผมมีสมาธิในการควบคุมร่างกายมากขึ้น ๆ ๆ และเป็นสิ่งที่ผมต้องการ

             ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ที่การแสดงของคนที่สามในสายจบลง และผมยืนเตรียมพร้อมอยู่ที่ข้างสนามแล้ว มองไปทางด้านหน้าเวทีผู้คนจำนวนมากยืนออกันอยู่ รอเพียงเสียงเรียกของพิธีกรที่จะเป็นดั่งสัญญาณปล่อยตัวให้ชายผู้อยู่ข้างเวทีเดินออกไปแสดงในลำดับถัดไป

             ต่อไปเป็นตาผมแล้ว

             เวลาในช่วงนั้นเดินเร็วมาก  นับจากที่พิธีกรเรียกชื่อจนกระทั้งแสดงเสร็จและเดินกลับด้านหลังเวที คล้ายกับเวลาในช่วงนั้นของผมหายไป รู้สึกได้แต่เพียงว่า ผมเดินออกไปหน้าเวทีโดยปราศจากการสั่นกลัวใด ๆ ทั้งที่ความจริงไม่น่าจะเป็นอย่างนั้น ผมสามารถจำบทพูดได้อย่างแม่นยำ รวมทั้งแสดงมายากลยาก ๆ ได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง

            เป็นการแสดงชุดที่ดีที่สุดตั้งแต่ฝึกซ้อมมา

            เสียงปรบมือที่ดังกระฮึ่มหลังจากนั้น เป็นสัญญาณที่ดีที่บ่งบอกได้ว่าผลงานของผมอยู่ในระดับใด เมื่อได้ทำทุกอย่างเต็มที่ก็ไม่มีสิ่งใดให้ค้างคาใจอีก คงเหมือนกับที่หลายคนเคยบอก “ไม่มีสิ่งใดที่จะยากยิ่งกว่าการแข่งกับตัวเอง”  ผมเดินกลับด้านหลังเวทีด้วยความพอใจที่สามารถเอาชนะใจตัวเองได้ ผลการตัดสินที่เหลือคงต้องปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคณะกรรมการ

            จะได้หรือไม่ ผมก็พอใจแล้ว

            จวบจนกระทั้งทุกคนแสดงเสร็จ พิธีกรได้ให้เวลากับทางคณะกรรมการในการตัดสินคัดเลือกหาผู้ชนะในแต่ละสาย สายละ 2 คน ในระหว่างนั้นพิธีกรก็ได้พูดคุยกับคนดูเพื่อเป็นการประวิงเวลาไปพลาง ๆ ผู้คนด้านหน้าเวทีดูมีความสุข แต่กับผู้ที่อยู่ด้านหลังฉาก นับเป็นช่วงที่บีบคั้นหัวใจของผู้แสดงทั้ง 30 ชีวิตเป็นอย่างมาก หัวใจผมกลับมาเต้นแรงอีกครั้งหนึ่ง

            แม้ปากจะบอกไม่คาดหวัง แต่ลึก ๆ แล้วก็อดที่จะลุ้นไปด้วยไม่ได้

            และช่วงเวลาสำคัญก็มาถึง พิธีกรแจ้งถึงการประกาศรายชื่อผู้โชคดีว่าจะเรียงลำดับตามประเทศที่แสดง โดยจะเริ่มไล่จาก มาเก๊า, เกาหลี และ ฮ่องกงตามลำดับ นักแสดงรวมทั้งผู้ชมต่างลุ้นระทึกด้วยความตื่นเต้น

            พิธีกรประกาศรายชื่อผู้โชคดีที่ละคน มาเก๊าคนที่ 1, มาเก๊าคนที่ 2, เกาหลีคนที่ 1, เกาหลีคนที่ 2..

            ตึก ตัก ตึก ตัก  

            เป็นรางวัลที่น่าปลาบปลื้ม ผู้ที่ถูกเอ่ยชื่อเดินกลับไปที่หน้าเวทีใหม่ด้วยสีหน้าเบิกบานใจ โดยมีผู้ที่พลาดโอกาสต่างร่วมแสดงความยินดี แม้จะเป็นเรื่องที่น่าเจ็บปวด แต่การรู้แพ้รู้ชนะก็เป็นเรื่องธรรมดาของการแข่งขัน  ภาพแห่งมิตรภาพที่เห็นนั้นจึงน่าประทับใจมาก

            แต่ผลประกาศยังไม่จบ ที่ผ่านมาเป็นเรื่องของเขา แต่คราวนี้เป็นเรื่องของเรา

            “ลำดับต่อไป จะเป็นรายชื่อผู้โชคดีที่จะได้เป็นพิธีกรภาคสนามร่วมกับเราที่ฮ่องกงนะครับ คนที่ 1 ได้แก่…”  พิธีกรพูดชื่อด้วยความรวดเร็ว

            …!!!

            ‘ไม่ใช่ผม!!!

            เสียงเฮจากทางด้านหน้าเวทีดังลั่น ความคิดผมเริ่มปั่นป่วน เนื้อตัวเย็น ใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม รู้สึกได้ว่ากำลังจะควบคุมตัวเองไม่อยู่  มือทั้งสองปิดหน้าคล้ายไม่อยากรับรู้ถึงอาการผิดหวังที่อาจจะเกิดขึ้น อีกหลายคนที่เฝ้ารอผลคงมีความรู้สึกเช่นเดียวกัน แต่ทุกคนจะต้องก้าวผ่านไป

            พิธีกรบนเวทีดำเนินรายการต่อ

            “หลายคนคงอยากรู้กันแล้วใช่ไหมครับว่าผู้โชคดีคนสุดท้ายเป็นใคร และบัดนี้จะขอประกาศชื่อผู้โชคดีลำดับสุดท้ายที่จะได้เป็นพิธีกรข้ามโลกกับเรานะครับ

            เว้นระยะไว้ชั่วครู่ ทุกอย่างอยู่ในความเงียบที่น่าอึดอัด

            “ผู้โชคดีคนสุดท้ายของวันนี้ ได้แก่....”       

            ตึกตักตึกตักตึกตักตึกตัก

            “คุณ !!!

            พิธีกรประกาศรายชื่อผู้โชคดีคนสุดท้าย วินาทีนั้นผมเหมือนไม่เหลืออะไรอีกแล้ว

            มารู้ตัวอีกที ก็กระโดดตัวลอยด้วยความดีใจอย่างสุดขีด!!
 
 

              (โปรดติดตามตอนต่อไป)

 

Comment

Comment:

Tweet

big smile ดีใจในครั้งนั้นด้วย เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ข้าพเจ้า รู้เคล็ดลับ คัมภีฟ้าด้วย

#1 By mayigototoilet on 2010-07-06 11:16