L17-จุดหมายที่ปลายเดิม (1)

posted on 04 Jul 2010 16:31 by boynipan directory Fiction, Diary

  Photobucket

 

             ความวิเศษอีกอย่างหนึ่งของผู้ชนะ คือ ความสามารถในการลุกเร็ว

             ไม่เคยมีผู้ชนะคนใดในโลกที่ไม่เคยผ่านการล้มมาก่อน ต่อให้คน ๆ นั้นเป็นคนที่เก่งที่สุดในโลกก็ตาม ทุกคนต่างต้องเคยพ่ายแพ้ แต่จะว่าให้ถูก นั่นเพราะเราต่างเริ่มต้นพัฒนาความสามารถของตัวเองจากที่ไม่มีค่าประสบการณ์เลยเหมือนกันต่างหาก เริ่มกันตั้งแต่เด็ก ตัวอย่างเช่นในวันที่ไทเกอร์ วูดได้ก้าวขึ้นมาเป็นโปรกอร์ฟอันดับหนึ่งของโลกนั้น ช่วงเวลาที่เขาได้รู้จักกับไม้กอร์ฟเป็นครั้งแรก เขาไม่มีความสามารถที่จะเอาชนะใครได้เลย เทียบกับคนที่มีประสบการณ์มากกว่าหรือกับคนที่เล่นกอร์ฟมาก่อนหน้าเขาหลายปี ไม่นับรวมถึงดาวรุ่งและยอดโปรกอร์ฟอีกมากมายในเวลานั้น

             ทุกคนต่างเก่งกว่าเขาด้วยกันทั้งสิ้น แตกต่างกันมากเสียด้วย

             แต่ทำไมเขาถึงได้กลายเป็นเบอร์ 1 ของโลกในเวลาต่อมาได้

             ในมุมมองของผู้ชนะ ‘ภูเขาลูกใหญ่อาจเป็นดั่งกำแพงสำหรับผู้ที่ท้อแท้ แต่จะเป็นบันไดสำหรับผู้ที่พยายาม’  ถ้าหากไทเกอร์ วูดเกิดความท้อแท้ตั้งแต่ต้น มองเห็นทุกอย่างว่าเป็นไปไม่ได้  ไม่มุ่งมั่นที่จะเป็นที่หนึ่ง ล้มแล้วไม่มีลุก กินกับนอนดีกว่าเดินกับวิ่ง วันแห่งความชื่นชมยินดีนี้ก็คงไม่มาถึง วันแห่งความภาคภูมิใจที่แลกมาด้วยหยาดเหงื่อแรงกายอย่างถึงที่สุด คงกลายเป็นความว่างเปล่าที่แค่ปล่อยผ่านไปวัน ๆ ไม่มีจุดมุ่งหมายและคงน่าเสียดาย

             การล้มลงระหว่างทางจึงเป็นเรื่องธรรมดา ที่ยิ่งเราตั้งเป้าหมายไว้สูงมาก โอกาสเจอก็ย่อมมีมาก

             ขนาดนั้นแล้วยังมีแพ้ แล้วเราเป็นใครที่จะไม่เคยแพ้?!

             เราก็แค่คน ๆ หนึ่งที่มีความรู้สึกเหมือนกันกับทุกคน ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรที่จะต้องมีชนะบ้าง แพ้บ้าง ชีวิตก็เป็นเช่นนี้..’ ผมคิดทั้งหมดก็เพื่อปลอบใจตัวเอง

             ในวันที่ผมพลาดหวังจากแคมเปญของ AXE ยอมรับว่าเสียใจมาก ที่น่าเจ็บใจที่สุดก็คือเป็นความพ่ายแพ้ที่เกิดจากภายในของตัวเราเอง เกิดจากความอ่อนด้อยและความประมาทที่อาจรู้อยู่  เจ็บใจตัวเองที่ไม่ยอมใส่ใจกับรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย จนทำให้โอกาสที่เห็นเพียงแค่เอื้อมมือหลุดลอยไปได้

             10 ผู้ชนะที่ได้รับรางวัลเป็นตัวอย่างของความพยายามที่เหนือกว่าได้ดี นับเป็นบทเรียนที่มีค่าและสอนอะไรให้กับเราได้มาก อย่างน้อย ๆ ชัยชนะที่พวกเขาได้รับก็บอกกับเราให้รู้ว่า เราต้อง‘รอบคอบ’, ‘ทุ่มเท’ และ ‘พยายาม’ ให้มากกว่านี้ รางวัลเป็นสิ่งมีค่า อย่า ‘คิดอะไรตื้น ๆ’ หากคิดช่วงชิงมันมา

             โชคยังดีที่ในแวดวงการแข่งขันผลลัพธ์มีเพียง 2 อย่าง คือ ‘สมหวัง’ กับ ‘ผิดหวัง’ เท่านั้น ไม่ถึงขั้นต้องใช้ความรุนแรงหรือถึงขั้นเสียชีวิต ดังนั้น ตราบเท่าที่ยังมีลมหายใจ โอกาสในการแก้ตัวใหม่จึงยังมีได้อีก เรายังคงเริ่มต้นใหม่กับมันได้เสมอ ขอเพียงไม่ท้อ ล้มและลุกขึ้นให้เร็วเท่านั้น...

             หลังทำใจอยู่หลายวัน ผมลุกขึ้นสู้ใหม่ด้วยจิตใจที่ผ่านการรักษาให้หายดีแล้ว มองหาโอกาสใหม่ที่อาจรอเข้าคิวมาหาเราอยู่ที่ไหนสักแห่ง แม้จะรู้ดีว่าคงมาไม่ง่ายหรือรวดเร็วเท่าใดนัก

             แต่ถึงแม้จะช้าก็ไม่ได้เสียหายอะไร...’ ผมยังปลอบใจตัวเองต่อ

             เพราะไม่ว่าอย่างไรของรางวัลที่เล็งไว้ คือ ไปฟรีอยู่แล้ว ไม่ต้องเร่งเรื่องเวลาหรือเงินแต่อย่างใด!’ ผมแอบคิดแต่เป็นเรื่องจริง
 
 

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

Comment

Comment:

Tweet