- คุณสามารถสนุกกับการให้อาหารปลาด้านบนได้ ด้วยการ 'คลิ๊กซ้าย' เมาส์ในบ่อครับ - ^^
 
 
 
 
 
 

ในขณะที่เข็มนาฬิกากำลังเดินไปอย่างเชื่องช้า..

 

ผมซึ่งกำลังนั่งทอดอารมณ์ไปกับกลิ่นของกาแฟสดร้อน ๆ ก็พลันมีความคิดหนึ่งเกิดขึ้น

นานมากแล้วที่ผมเคยเกิดความคิดเช่นนี้ แต่ท้ายที่สุดแล้วมันก็มักจะพลันหายไปเสียทุกที

"ความคิดอะไรน่ะหรือครับ? "  อืม.. ผมก็แค่อยากที่จะเขียนบทความสักตอนหนึ่งที่มีความสลับซับซ้อน

แต่แอบแฝงไว้ด้วยสาระบางอย่างอันเป็นประโยชน์ที่จะสื่อไปถึงผู้อ่าน และจบท้ายด้วยการหักมุม

ผมเคยพยายามที่จะเขียนอะไรทำนองนี้มานับครั้งไม่ถ้วน ลองเขียนโน่นเขียนนี่ แต่สุดท้ายแล้ว

ผมก็ต้องพบกับความล้มเหลวทุกครั้งไป ทุกอย่างยังคงดำเนินแบบเดิม ๆ ไปแบบนั้น 

จนกระทั่งวันนี้ วันที่สิ่งใหม่กำลังจะเกิดขึ้น!

ไม่รู้ว่าด้วยกลิ่นหอม ๆ ของกาแฟในยามเช้า, เสียงนกร้อง, ภาพของเกลียวคลื่นที่กำลังเคลื่อนไหว ฯลฯ

หรืออะไรกันแน่ที่ทำให้ความคิดของผมไหลลื่นราวกับการเล่นสไลเดอร์ในสวนน้ำมหาสนุกได้ขนาดนี้

แม้มันจะเหมือนฝันในความรู้สึก แต่กระนั้น

บทความที่ว่าก็พลันกระจ่างชัดในความคิดผม มันชัดเจนและแจ่มแจ้งยิ่งนัก 

ในเสี้ยวนาทีนั้น ผมรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก ผมค่อย  ๆ หลับตาลงและพยายามเรียบเรียง

ความคิดที่เกิดขึ้นทั้งหมดภายในหัวอย่างเงียบ ๆ ..

ด้วยใจที่เต้นแรง ผมรู้ดีว่าบัดนี้เรื่องราวบทใหม่ที่ยังไม่มีใครรู้จักได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว!!

 

    

- พูดถึงการวางโครงเรื่องที่มีความสลับซับซ้อน -

ผมเริ่มต้นนึกถึงสิ่งที่ปรากฏขึ้นในเงาคิดนั้นอย่างช้า ๆ ..

เรื่องสั้นที่ผมจะเขียนต่อไปนี้ ผมจะแบ่งมันออกเป็น 2 ตอนด้วยกัน กล่าวคือ

ตอนที่หนึ่ง - (ซึ่งจะเป็นโครงหลักของเรื่อง ) ผมจะกำหนดให้เนื้อหาของมันเป็น

เรื่องราวของเด็กชาย 2 คนที่กำลังแข่งขันกันทำคะแนนสอบปลายภาคในโรงเรียนแห่งหนึ่ง

ซึ่งช่วงเวลาที่ผมจะเขียนจะเป็นช่วงของการสอบในวิชาสุดท้ายที่จะเป็นตัวตัดสินแพ้ชนะของ

เด็กชายทั้งสองคนพอดี..

และด้วยข้อสอบของวิชานั้นที่ต้องใช้การชิงไหวชิงพริบ ผมจะเขียนให้ผู้อ่าน

ได้ลุ้นไปกับการตอบแข่งขันกันของเด็กทั้งสองคนตั้งแต่ต้นจนจบ..

ส่วนอีกตอนหนึ่ง - ผมตั้งใจจะสอดแทรกเนื้อหาอื่นเข้าไปในตัวของบทความตามที่ได้ตั้งใจไว้

ซึ่งการสอดแทรกนี้ ผมเพิ่งจะคิดออกว่าผมสามารถนำมันใส่ในบทความไว้ได้ผ่านทางโจทย์ข้อสอบ

ที่เด็กทั้งสองกำลังจะต้องทำ ซึ่งดูเหมือนว่ามันจะเป็นอะไรที่ลงตัวอย่างบอกไม่ถูก ฮ่า ๆ ๆ

มาถึงตอนนี้ ทุกอย่างดูเหมือนจะค่อย ๆ เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาแล้ว

"แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว!! "  ความรู้สึกของผมบอกกับผมอย่างนั้น

นึกถึงเนื้อหาของบทความในตอนต้น..

ผมจะกำหนดให้คนอ่านได้จินตนาการภาพไปถึงบรรยากาศของการสอบของเด็กในชั้นมัธยมปลาย

ที่คุ้นเคย มีการแยกโต๊ะเรียนออกเพื่อเตรียมสอบ เขียนให้เห็นถึงช่องเก็บหนังสือใต้โต๊ะที่ว่างเปล่า  

รวมถึงคุณครูที่กำลังเข้มงวดอยู่กับการจับตาดูเด็กนักเรียนทุกคนที่ตั้งหน้าตั้งตาสอบอยู่นั้น

ผมคงต้องนึกย้อนถึงบรรยากาศสมัยเรียนกันให้ชัดหน่อยล่ะ..

พระเอกของเรื่องจะเป็นเด็กคนหนึ่งที่อยู่ในห้องเรียนนี้ ซึ่งข้าง ๆ กันจะเป็นที่นั่งของ

คู่แข่งพระเอกตามเนื้อเรื่อง เขาจะใส่แว่นตาหนาเตอะและจะคอยทำท่ากดดันพระเอกอยู่ตลอดเวลา

ผมคงต้องเขียนให้บรรยากาศภายในห้องให้ดูตึงเครียดนิด ๆ ลึก ๆ แล้วผมต้องการจะดึงอารมณ์

ของผู้อ่านให้เกิดอารมณ์ร่วมไปกับการอ่านด้วยตั้งแต่ต้น ผมตั้งใจไว้อย่างนั้น

และจะว่าไป เนื้อหาสำคัญของเรื่องจะอยู่ที่ตรงนี้ ตรงโจทย์สุดท้ายที่จะเป็นศึกตัดสินนี่แหละ

ต้องบอกว่าโชคดีจริง ๆ ที่ผมสามารถคิดโจทย์ดี ๆ และน่าสนุกนี้มาได้ จนผมสามารถนำมา

ใช้จนทำให้เนื้อหาในเรื่องของผมดูมีน้ำหนักมากขึ้น

ฮ่า ฮ่า ฮ่า  ใช่แล้วครับ.. ทั้งยังสามารถนำมาใช้ในการหักมุมในตอนท้ายได้อีกด้วย!!

ผมบอกแล้วไงครับว่าความคิดของผมนั้นไหลลื่นจริง ๆ  จู่ ๆ โจทย์ ๆ นี้ก็ปรากฏขึ้นมาในเงาคิด..

 

"จงย่อบทความข้างล่างนี้ให้สั้นที่สุด.. "

 

อืม.. เป็นอย่างไรบ้างครับ?!

แค่อ่านก็รู้แล้วว่าผมจะสามารถใส่ลูกเล่นอะไรได้อีกมากมายกับคำถามที่ดูเรียบง่ายแต่ลึกซึ้งนี้

เนื้อหาข้างในผมมีอยู่แล้วครับ!!

โดยจะเป็นเนื้อหาที่ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลักเลย..

เคยได้ยินกลโกงบนโลกอินเตอร์เน็ตหรือเปล่าครับ?! เกี่ยวกับการซื้อขายของที่คนดีไม่ได้ทำอะไรผิด

แต่กลับโดนจับติดคุก!!

ผมว่ามันเป็นเรื่องที่แปลกดี ผมเคยเล่าให้เพื่อน ๆ ของผมฟัง เพื่อนผมมันถึงกับอุทานออกมาว่า..

"เฮ้ย.. มันมีอย่างนี้ด้วยหรือวะ?! "

มันคือสิ่งที่ผมคิดว่าใครหลายคนควรที่จะรู้ไว้ เป็นภัยร้ายที่อยู่ใกล้ตัวเราเหลือเกิน

เรื่องราวเป็นอย่างไรน่ะหรือ?! เดี๋ยวผมจะเล่าให้ฟัง..

เรื่องของเรื่องมันเป็นอย่างนี้ สั้น ๆ ง่าย ๆ ประมาณว่า..

ชายคนหนึ่งขายของอยู่ในโลกอินเตอร์เน็ต สมมุติว่าเขาประกาศขายกางเกงในฝังเพชรก็แล้วกันนะครับ

ขายในราคาตัวละ 5,000 บาท จู่ ๆ ก็มีชายอีกคนหนึ่งโทรเข้ามาสั่งของกับเขา มีการตกลงกันอย่าง

เรียบร้อยที่จะทำการซื้อขาย โดยชายอีกคนนั้นตกลงจะโอนเงินมาให้โดยเขาต้องการซื้อ

เพียง 1 ตัว มูลค่า 5,000 บาทถ้วน

แต่เรื่องของเรื่องก็คือ ชายคนนั้นดันโอนเงินมาเกิน คือ ที่ 10,000 บาท

ดังนั้นในวันรับของ เจ้าของกางเกงในจึงนำสินค้าพร้อมกับเงิน 5,000 บาทที่เกินมานั้นมาคืนให้..

คุณเชื่อหรือไม่ว่าเพียงแค่นี้ปรากฏว่าไม่นานคนขายกางเกงในก็โดนจับในข้อหา

"ฉ้อโกง!!! "

เขาซึ่งเป็นผู้บริสุทธิ์ต้องเสียทั้งของต้องเสียทั้งเงิน แถมยังจะโดนจับติดคุกอีกต่างหาก!

ผู้ร้ายรายนี้เขาใช้วิธีโกงอย่างไร จะมันแยบยลแค่ไหน เรามาดูกัน?!

คนร้ายเขาใช้วิธีนี้ครับ..

ในเบื้องต้น คนร้ายรายนี้เขาจะเข้าไปเสาะหาร้านค้าต่าง ๆ ที่วางขายของผ่านทางอินเตอร์เน็ตก่อน

ดูว่าร้านไหนขายอะไร และอะไรมีค่าพอให้เขาโกง

สมมุติว่าเขาคนใจที่จะโกงคนขายกางเกงในรายนี้ เมื่อได้เป้าหมายแล้วเขาก็จะทำอย่างนี้ต่อครับ

เขาจะเข้าไปคัดลอกข้อมูลทั้งหมดของร้านขายกางเกงในใน WebSite นั้นมาเป็นของเขาทั้งหมด

โดยที่เขาจะไปเปิด Website ใหม่อีก Website หนึ่ง

เพื่อประกาศขายของในอินเตอร์เน็ตเหมือนกัน โดยเขาจะเลือกลงประกาศ

ใน Web ที่ให้ลงขายฟรีโดยไม่ต้องจดทะเบียนใด ๆ

สิ่งสำคัญของการโกงอยู่ที่ตรงนี้ คนร้ายจะลงภาพหรือรายละเอียดต่าง ๆ เหมือนกับเจ้าของ

ร้านขายของจริงทุกประการ ทั้งรูปสิ้นค้าต่างๆ รวมไปถึงชื่อและเลขที่บัญชีในธนาคารด้วย

แต่จะต่างกันแค่จุดเดียวครับ คือ เบอร์โทรศัพท์ที่ใช้ในการติดต่อ..

มันจะเป็นเบอร์ที่เขาเปิดใหม่เป็นแบบเติมเงินซึ่งจะทำให้ทำการติดตามตัวได้ยากของเขา

ใส่ไปแทน โดยที่เขาจะกำหนดไว้ที่หน้า Webboard ว่า.. เงื่อนไขการขายของร้านเขานี้

จะต้องมากกว่า 2 ชิ้นขึ้นไป.. ถึงตรงนี้พอมองออกไหมครับเขาจะโกงได้อย่างไร?

ใช่แล้วครับ เมื่อมีใครคนใดคนหนึ่งเกิดสนใจในตัวสินค้านี้เข้า เขาก็จะโทรไปหาคนร้ายตามเบอร์ที่ให้ไว้

กางเกงใน 2 ตัว ก็ 10,000 บาท ตัว ก็ 15,000 บาท โดยที่คนร้ายจะรู้เบอร์บัญชีหรือช่วงเวลา

ที่โอนเงินเข้ามาโดยอัตโนมัติ

จากนั้น สิ่งที่คนร้ายทำก็ง่าย ๆ แล้วครับ เงินนี้โอนเข้าไปในบัญชีของคนขายที่ขายของจริง ๆ

เขาก็จะแค่สวมรอยทำเป็นว่าเขาเป็นผู้สั่งซื้อของ และเป็นคนโอนเงินเข้าบัญชีนั้น แต่เขา

ตั้งใจจะซื้อแค่ชิ้นเดียว เงินที่เห็นว่ามากนั้นเขาเป็นคนโอนเกินไป

เขาจึงต้องการได้ของตามที่สั่งซื้อพร้อมกันเงินที่โอนเกินนั้นด้วย..

เมื่อได้ทั้งเงินทั้งของแล้ว เขาก็แค่หายไปในกลีบเมฆ พร้อมกับปิด Website และไปเปิดอันใหม่

เท่านั้นเอง..!!

งานนี้คนซื้อกับคนขายซวยทั้งคู่ครับ คนหนึ่งเสียเงินส่วนอีกคนเสียทั้งเงินทั้งของแถมยังจะถูกจับอีก..

เป็นอย่างไรบ้างครับ มันพอจะทำให้คำว่า "อื้อหือ.. ทำไปได้?!, แบบนี้ก็มีด้วย!! "  เกิดขึ้นได้บ้าง

หรือเปล่า?! นั่นแหละครับคือเรื่องราวที่เป็นภัยร้ายและเป็นความรู้ในอีกแง่มุมหนึ่งที่จะทำให้

คนอ่านได้รับรู้เพื่อให้คอยระวังกัน..

โดยผมจะเขียนถึงเรื่องนี้ลงเป็นโจทย์ในข้อสอบเพื่อให้เด็ก ๆ ได้อ่านและแก้ไขปัญหากัน

อืม.. แต่จริง ๆ แล้วผมจะกำหนดจุดหักมุมที่ตรงนี้นะครับ

อย่างที่ผมบอกตั้งแต่ต้น "โจทย์นี้มันใส่ลูกเล่นได้!! "

ได้อย่างไร ผมกำหนดไว้ดังนี้ครับ ผมจะไม่บอกคนอ่านว่านี่คือโจทย์ของวิชาอะไร ทำให้คนอ่าน

เข้าใจไปว่า "ถ้าโจทย์แบบนี้คงต้องเป็นวิชาภาษาไทย หรืออะไรสักอย่างที่เกี่ยวข้องกับการย่อความนี้ "

แต่จริง ๆ แล้วมันไม่ใช่..

ผมจะมาเฉลยในตอนท้ายว่านี่คือวิชาศิลปะศาสตร์ที่พูดถึงเรื่องของความคิดสร้างสรรค์

เพราะฉะนั้น อีกนัยยะหนึ่งของคำถามจะสามารถแปรเปลี่ยนไปอีกในความหมายหนึ่งได้..

จงย่อบทความนี้ให้สั้นที่สุด = ย่อให้สั้น (ซึ่งจะไม่เกี่ยวกับเนื้อหาภายในแต่อย่างใด!! )

ตามปกติกระดาษ A4 ที่ใช้พิมพ์บทความนี้จะมีขนาดกว้าง  = 21 ซม. และ ยาว 29.7 ซม.

ถ้าเราจับมันมาตั้งความยาวก็จะเท่ากับความสูง ซึ่งก็คือ จะเท่ากับ 29.7 ซม.

การจะย่อมันให้สั้นที่สุดจากนี้ก็อยู่ที่จินตนาการของเด็กที่เป็นผู้สอบ

ผมจะเขียนให้คู่แข่งของพระเอกมีแววว่าจะชนะตั้งแต่ต้น ด้วยการที่จะวางตัวให้ดูเป็นเด็กเรียน ฉลาด

และทำคะแนนมาดี และในข้อสอบชุดนี้เขาก็มีแววชนะ โดยจะกำหนดให้เขาทำการย่อความแบบเหนือชั้น

โดยการพับกระดาษ A4 ซ้ายขวา ๆ ไปมาคล้าย ๆ กับพัดกระดาษที่ตลกชอบนำมาเล่นกันจนหมดแผ่น

กระดาษ 1 แผ่นหนาจะหนาประมาณ 0.01 มม.

และด้วยการทำด้วยวิธีนี้โดยการวัดระยะห่างในการพับประมาณ 1 นิ้ว พับทบไปทบมา

เขาจะสามารถย่อกระดาษที่เคยสูง 29.7 ซม. ให้เหลือสั้นลงอยู่เพียงแค่ 0.2 มม. กว่า ๆ ได้

นั่นแหละคือการย่อในแบบฉบับของเขา ซึ่งเขาก็คิดว่าน่าจะโดนใจและสั้นที่สุดแล้ว

แต่แล้วในวินาทีสุดท้ายของการสอบนั้นเอง

พระเอกก็งัดไพ่ตายออกมาสร้างความตื่นตะลึงให้กับทุกคนที่นั่งอยู่ในห้องสอบ ความรู้สึกราวกับ

การเล่นแร่แปรธาตุที่ศรีธนญชัยขอบทำจนได้

ด้วยการที่เขาแก้โจทย์ข้อนี้ เพียงแค่เขาพับครึ่งกระดาษคำถามแล้วส่งใช้เวลาไปเพียงเสี้ยววินาที!! 

ซึ่งนั่นสามารถทำให้เขาย่อบทความได้อย่างเหนือชั้นมากกว่า ซึ่งก็คือ เหลือแค่เพียง 0.02 มม.

เพียงเท่านั้น (แค่ทบเดียว!! ) และสามารถเฉียดเอาชนะคู่แข่งเด็กแว่นคู่กัดคนนั้นไปได้อย่างงดงาม!!

 

 

ฮ่า ฮ่า ฮ่า.. มันน่าสนุกมากเลยใช่ไหมครับกับบทความที่พูดถึงความคิดสร้างสรรค์และก็

หักมุมกับการเล่นคำในครั้งนี้

แค่คิดผมก็อมยิ้มแล้วครับ นึกถึงสีหน้าของคนอ่านที่ต้องมาพบกับความประหลาดใจจากความกวน

ในหักมุมในครั้งสุดท้าย รวมไปถึงอาจมีเสียงกรนบ่นเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่จะตามมาด้วย..

"มันคิดเข้าไปได้?!! "

มันน่าสนุกเอามาก ๆ ครับ ผมฝันที่จะเห็นภาพนั้นจริง ๆ จากผู้คนหลากหลายที่ได้เข้ามาอ่าน

บทความของผม แต่อืม.. มาถึงตรงนี้ผมเคยบอกไปแล้วหรือยังว่า..

แม้ผมจะเป็นนักเขียน แต่เอาเข้าจริง ๆ ผมก็ยังไม่เคยได้เขียนบทความใด ๆ เลยแม้เพียงสัก

บทความเดียว หลายคนคงเรียกอาการของผมแบบนี้ว่าเป็น 'อยากเขียน '  ซะมากกว่า

ผมอยากเขียนบทความกับเขาได้สักบทความหนึ่งจริง ๆ ..

 

ผมจะเริ่มต้นเขียนเรื่องนี้อย่างไรดีนะ?!

 
 

!!!

 
...

 

 

 

 

คุยกันหลังไมค์ 

กลับมาพบกันอีกแล้วนะครับ กับช่วง.. 'คุยกันหลังไมค์'

ช่วงเวลาที่เราจะได้มีโอกาสคุยกันแบบสบาย ๆ นะครับ..

(หลังจากอ่านบทความเครียด ๆ จบ ฮ่า ๆ ๆ)

เป็นอย่างไรบ้างครับเพื่อน ๆ รอบนี้ไม่ได้เจอกันนาน หวังว่าเพื่อน ๆ ทุกคน

คงจะสบายดีกันนะครับ^^

เผลอหน่อยเดียวนี่ก็พ้นเดือนไปอีกแล้ว

ห่างหายไปรอบนี้ ขอบอกว่า.. 'คิดถึงทุกคนมาก ๆ ครับ'

ทำไมรู้สึกว่าเวลาช่วงนี้จะผ่านไปเร็วเหลือเกิน เผลอหน่อยนี่ก็หมดเดือนไปอีกแล้ว ฮ่า ๆ ๆ ..

คิดตอนใหม่กันแทบจะไม่ทันเลยทีเดียว..

พูดถึงเรื่องของเวลา ผมเคยบอกเพื่อน ๆ ไปหรือยังครับว่าที่ผ่านมาผมมีความฝัน

ที่ยังทำไม่สำเร็จอยู่ความฝันหนึ่งครับ มันเป็นความฝันเมื่อนานมาแล้ว..

(นานมากจนเกือบลืม ฮ่า ๆ !!)

'อะไรนะครับ..? ความฝันอะไรน่ะหรือ?!'

อ่ะแฮ่ม..!! ไม่มีอะไรมากครับนอกจาก.. นอกจาก.. (มีพิรุธสุด ๆ  ฮ่า ๆ ๆ)

เอ่อ.. คือ.. อืม.. ใช่แล้วครับ ผมอยากมีหนังสือรวมเล่มเป็นของตัวเองสักเล่มครับ

และเห็นมันวางขายอยู่บนแผงหนังสือทั่วไป (ฮ่า ๆ ๆ บอกไปก็แอบเขินเอง.. )

ผลงานเขียนในช่วงกว่า 10 ปีที่ผ่านมา รวมถึงการเขียนบล็อกนี้มาเป็นเวลากว่า 5 ปี

ทั้งหมดก็เพื่อทำความฝันนี้ให้สำเร็จนั่นแหละครับ^^

บนเส้นทางสายนี้ สิ่งที่ผมเรียนรู้ได้อยู่อย่างหนึ่งนั่นก็คือ กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญครับ

และผมก็ได้รับมันจากเพื่อน ๆ ผ่าน comment ต่าง ๆ และจากมิตรภาพดี ๆ

ไม่มีอะไรหรอกครับ ผมแค่อยากจะขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคนมา ณ โอกาสนี้นะครับ

'ขอบคุณจากใจครับ' ^^

อืม.. และจะมีใครรู้ไหมเอ่ย..??

ว่าที่มาของเนื้อหาในบทนี้สะท้อนถึงอดีต (ที่นานแสนนานมาแล้ว) ของผมด้วยนะ..

เพราะนี่คือบทความล่องหนสำหรับผมในยุคสมัยแรก ๆ กันเลยทีเดียวนะครับ

ในยุคสมัยนั้น ในช่วงที่ผมเริ่มเขียนงานใหม่ ๆ ผมเคยได้แต่คิดครับว่าเรื่องสั้นในแต่ละตอนนั้น

ผมจะเขียนมันอย่างไร จะเอาอะไรมาเขียน โน่น นี่ นั่น..?!

ก็คิดกันไปครับ แต่สุดท้ายผมก็คิดไม่ออก ฮ่า ๆ ๆ ..

ยิ่งคิดความคิดก็ยิ่งติดครับ แต่ผมกลับไม่เคยรู้ตัวเลยว่า แท้ที่จริงแล้ว บทความที่ผม

กำลังจะไขว่ขว้านั้น แท้จริงแล้วมันอยู่ใกล้ตัวผมมากกว่าที่คิดนี่เอง..

ใช่แล้วครับ 'ก็เอาความคิดต่าง ๆ ที่คิดว่าจะเขียนอะไรนั่นแหละมาเป็นตัวบทความซะเลย!! '

(ซึ่งก็คือที่มาและจุดหักมุมของหักมุมในเรื่องนี้  ^^ )

วันนี้ผมก็สมใจอยากแล้วครับ

หวังว่าทุกคนคงจะชอบกันนะครับ อย่างไรก็ติชมกันได้เหมือนเดิมนะครับผม

และเป็นกำลังใจให้กับผมในบทความตอนต่อ ๆ ไปด้วยนะครับ..

ขอบคุณครับ^^

 

ก่อนจากนั้นวันนี้ ผมมีคลิปวิดีโอที่ให้กำลังใจดี ๆ มาฝากกันครับ

สำหรับคนที่กำลังท้อแท้ หรือ สิ้นหวัง ชีวิตเรายังต้องเดินหน้าต่อไป (บอกกับตัวเองด้วย T T )

ผมอยากให้กำลังใจกับทุกคนเหมือนกับเหมือนกับเขาผู้นี้..

Nick Vujicic ชายพิการผู้มีหัวใจไม่ยอมแพ้..

 

 
     (ขอบคุณคลิปวิดีโอดี ๆ จาก YOUTUBE ครับ)
 

ขอให้ทุกคนมีกำลังใจดี ๆ นะครับ ใครที่มีฝันขอให้ทำฝันได้สำเร็จครับ แล้วพบกันใหม่

บุญรักษาครับ

 ^ ^

 
 ...
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

Hot! Hot! Hot! open-mounthed smile

#34 By youuue on 2013-10-01 00:20

แวะมาอ่าน ^^ นักเขียนหายไปนาน คนอ่านก็หายไปนาน แหะๆsad smile

#33 By [ANA]* on 2013-09-29 12:09

มาเม้นอีกแบบว่าเม้นเอนทรี่ 10
ไปแล้วจนลืมอิอิ

#32 By ปิยะ99 on 2013-09-25 15:28

ยังคิดอยู่เลยว่า จขบ จะปล่อยบล็อกร้าง
หรือไร...เด๋วนี้คนเก่า ๆ หายไปครึ่งต่อครึ่ง
จนใจหาย 
เรื่องที่เขียนเอาไปเล้ยยยย Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! confused smile

#31 By ปิยะ99 on 2013-09-25 15:26

ขออนุญาตโหวตให้คุณนิพันธ์ (122) เพื่อนร่วมหมวดแข่งขัน TBA2013 ปีนี้เรามาแข่งกันนะครับ big smile http://www.thailandblogawards.com/entry/view/416

#30 By สามก๊กวิทยา (27.55.141.68) on 2013-09-18 22:27

แวะมาสวัสดีค่ะ
Hot! Hot! Hot!
ตามหาฝันแม้ยังไม่ถึง แต่ก็อย่าเพิ่งหยุดฝันนะคะbig smile

#29 By - D - on 2013-09-15 21:12

ขอสารภาพผิดว่า...
อ่านเฉพาะคุยกันหลังไมค์ *-*
(เป็นโรคแพ้อักษรเยอะ)
แวะมาฝากความคิดถึง ฮี่ๆ

#28 By กังหันลม on 2013-09-04 11:09

จะว่าไป ก้าวแรกนี่ เป็นก้าวที่ก้าวยากที่สุดเลยเนาะ หลายๆคนความใฝ่ฝันพังทลายเพราะไม่กล้าก้าวแรกนี่แหละ แต่ถ้าได้ก้าวออกไปแล้วสามารถเป็นก้าวที่มั่นคงได้ ก้าวที่สอง ก้าวที่สาม จะง่ายขึ้นเยอะเลย
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมบล๊อกจ้ะconfused smile

#27 By Tarurotte' on 2013-08-18 03:29

ไม่ได้อ่านเสียนานเลยฮะ
ยังน่าติดตามเหมือนเดิม

#26 By keaaaa on 2013-08-16 22:01

อ่านจนจบแล้วแอบเหวอนิดนึงค่ะ 555
เป็นการเล่าความคิดให้เป็นเรื่องได้น่าติดตามค่ะ
เพราะอยากรู้ต่อว่าตกลง พลอตเรื่องที่เล่ามา
จะได้นำมาเขียนหรือเปล่า ^^
Hot! Hot! Hot!

#25 By NekoMoji on 2013-08-08 22:09

แนวคิดสุดยอดมากค่ะconfused smile Hot!

#24 By R-Tech on 2013-08-06 15:09

เข้ามาบอกว่าคิดถึงเหมือนกันค่ะ
งานเขียนยังสนุกเหมือนเคย
ส่วนเรื่องตามหาความสัน สู้ๆ นะคะ
อย่าเพิ่งละทิ้งมันไป
สักวันหนึ่ง เราจะหามันจนเจอและคว้ามันมาได้
Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#23 By Nicky on 2013-07-29 21:40

ชอบการเขียนวิธีนี้จังค่ะ
ตอนอ่านต้องเรียบเรียงความคิดตามมากหน่อย
แต่คนเขียนคงต้องเรียบเรียงความคิดตอนเขียนมากกว่า
ยกนิ้วให้ค่ะ confused smileb

#22 By Blu on 2013-07-29 12:00

Hot! เขียนเป็นเรื่องให้คนอ่านยังง่ายกว่านะคะเนี่ย
นี่คุณยังพยายามถ่ายทอดความคิดของคุณ
โดยเขียนให้ทุกคนอ่านอีก โห sad smile
.
พี่เป็นคนที่มีความคิดสะเปะสะปะมากค่ะ
เพื่อน ๆ ที่อยากให้พี่เขียนเรื่องสั้นหรือนิยาย
เลยมักจะแนะว่า ให้วางโครงเรื่องก่อน
แต่พี่มันคนขี้เกียจค่ะ (ฮา confused smile )
.
แล้วก็เป็นคนชอบยัดทุกอย่างลงในเรื่องค่ะ
พี่เขียนอะไรก็เลยดูล้น ๆ ขาด ๆ เกิน ๆ ตลอด
.
แต่คุณเขียนเรื่องดีนะ
ดูยาว ๆ แต่โอเคเลย
มาอ่านทีไรไม่เคยผิดหวัง
ขอโทษที่พี่ไม่ค่อยได้มาอ่านนะคะ
พี่ใช้เวลาไปกับอย่างอื่นเยอะกว่าเอ็กซ์ทีนค่ะ big smile

#21 By Mrs. Holmes on 2013-07-27 11:54

ถ้ามันจะล้ำลึกขนาดนี้นะ....
มันมีแบบนี้ด้วยหรืออออ 555
Hot! Hot! Hot!  
ขอให้พบเจอกับความฝันเร็วๆนะ ขอให้ฝันเป็นจริง!

#20 By マーイ on 2013-07-27 03:44

เข้ามาอึ้ง!!!
หวัดดีคร้าบ คิดถึงครับพี่ ยินดีต้อนรับกลับมา เห็นเอ็นทรี่พี่แล้วยิ้มเลย รู้เลยเซอร์ไพรส์รออยู่เต็มไปหมด Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!
ชอบจังเลย ติดสัมมนาแป๊ปเดียว(เหรอ) พลาดไปหลายวันเลย
Hot! Hot! Hot!

#18 By Ayako on 2013-07-22 18:54

เม้นไว้ก่อนยังอ่านไม่จบbig smileHot!

#17 By ราศีกุมภ์ on 2013-07-22 10:26

มีเรื่องแบบนี้ด้วยหรือ??? embarrassed
มันหากินกันง่ายๆแบบนี้เองเหรอครับ
สำหรับคนขายของในเน็ตคงต้องระวังให้มาก
ต้องขอดูสลิปการโอนเงินมายืนยันด้วยมั้งแบบนี้
Hot! Hot! Hot!

#16 By บุรุษนิรนาม on 2013-07-21 23:31

ชอบเวลาพี่เขียนนะ เวลาอ่านแล้วรู้เลยว่าพี่เขียน ฮ่า ๆๆๆๆ รอผลงานต่อๆๆๆๆๆๆไปนะครับ
ปล.ผมอ่านอันนี้ซ้ำสองสามรอบแนะตามไม่ทัน ฮ่า ๆ
Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#15 By Towhubod on 2013-07-21 20:28

Hot! Hot! Hot! confused smile ซะงั้น

#14 By ღ。Nahmfonღ。 on 2013-07-20 12:26

โจทย์ยากไปหน่อยป่ะคะ คิดตามไม่ค่อยได้ แหะๆ
คิดถึงชาวบล๊อคเหมือนกันค่า

#13 By Aoy+ on 2013-07-18 23:02

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

555+ หายไปนานเลยพี่บอย

แต่กลับมาพร้อมกับกางเกงในฝังเพชร sad smile confused smile

#12 By YiM-YiiM on 2013-07-18 10:53

ฉลาดแกมโกงชัด ๆ
ไพ่ตาย  แล้ว confused smile sad smile

" นึกถึงอาจารย์เนาวรัตน์  อาจารย์เฉลิมชัย  ... ความมีชีวิตชีวา  ถ้าสื่อผ่านอะไรออกมา  จะต้องออกมาจากจิตวิญญาณโดยตรงนะค่ะ  ถึงจะเป็น " ตัวหนังสือมีชีวิต "  ....นั่นคือสื่อถึงสิ่งที่ตัวเราสามารถอยู่แล้ว  มีข้อมูลในเมนเมมโมรี่อยู่เเล้ว เก็บไว้ในเมมโมรี่ก็เยอะ   อีกไม่นานก็ปรากฏ แสดงเองหล่ะค่ะ  เขียนจิตวิญญานไปเรื่อย ๆ  เหมือนฝึกสมาธินั่นหล่ะ  ไม่ต่างกัน ... เป็นกำลังใจให้นะคุณบอย  "

#11 By nrintip(whitepingeon) on 2013-07-17 15:03

good drama 6666+ sad smile Hot! Hot!

#10 By ปิยะ99 on 2013-07-17 09:19

เป็นเรื่องชวนคิดขั้นเทพจริงๆค่ะ เฮ่อๆๆdouble wink
สุดยอดดดด..confused smile
Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#9 By ณ ปลายทาง. on 2013-07-17 02:38

หายไปนานเลยนะค๊าบพี่บอยยย คิดถึงงงง >_<Hot! Hot! Hot!
ถ้าผมเอาไฟเผา มันจะย่อกว่าไหมครับ 555+

#7 By NTX on 2013-07-16 00:25

อ่านจนเพลินเลยค่ะ แต่เรื่องการซื้อของทางเน็ต เคยโดนเหมือนกันแบบ ส่งของแล้วต้องโอนเงินไปให้แถมทางนั้นไม่มีก็ไม่ตอบกลับมา พอถามไปก็บอกของหมดต้องรอหลังปีใหม่ เลยปีใหม่ไปก็แล้ว สุดท้ายของก็ไม่ได้แถมเสียตังค์อีกค่ะ โชคดีว่าไอ้ของที่สั่งมันไม่ได้แพงมาก ถึงเสียดาย แต่ก็ทำใจอย่างเดียวค่ะคุณนิพันธ์ ถือซะว่าให้ทาน -__-

#6 By MuMuKizzZ. on 2013-07-15 22:12

ขอซื้อกางเกงในฝังเพชรแค่ตัวเดียวได้มั้ยครับ
( Hot! Hot! )

#5 By Nirankas on 2013-07-15 20:19

เรื่องนี้จบแบบว่ายอมหัก แต่ไม่ยอมงอเหมือนเคยนะ สวัสดีครับบบบ

#4 By Live a Live on 2013-07-15 19:44

แผนฉ้อโกงอย่างเลวขั้นเทพ แถมเหยื่อตัวอย่างสินค้าที่ขายก็เท่สุดๆ(มาก...ง่ะ)sad smile
confused smile ยังเขียนได้สละสลวยดูดีเหมือนเดิมเลยHot! Hot! Hot!

#3 By yo on 2013-07-15 17:25

ยินดีที่ได้พบปะบล๊อกนี้้ครับ ผมห่างหายไปนานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกเหมือนกัน ไว้เยี่ยมเยียนกันบ้างนะครับ
Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

ลงวันที่ 15 พร้อมดาวสิบห้าดวงรับไปเลยค่ะconfused smile confused smile confused smile

หายไปนานมากจริง ๆ ค่ะคุณนักเขียน  ดีใจนะค่ะที่คุณนักเขียนสุขกาย สบายใจ ไม่เจ็บไม่ป่วย

บทความที่ครั้งนี้อ่านแล้วเพลินดีค่ะbig smile ใช้ภาษาเข้าใจง่าย ไม่ซับซ้อน ไม่หนัก อ่านไปหัวเราะไป ถ้าจะพับขนาดนี้ ให้ชนะเถอะค่ะ ส่วนเนื้อหาที่สอดแทรกมีสาระมาก เรียกว่าเป็นเกร็ดข้อมูลบวกประสบการณ์ที่มีประโยชน์จริง ๆ คะ เพิ่งรู้นะคะว่ามีการโกงกันแบบนี้ เพราะปกติชอบสั่งของทางอินเตอร์เน็ตเหมือนกัน ตอนแรกก็นึกแค่ว่าลูกค้าเองที่ต้องระวัง  จริง ๆ พวกพ่อค้าแม่ค้าเองก็ต้องระวังตัวมากเหมือนกันน้อ เสี่ยงนะค่ะ 

ปล.ฝันให้ไกลต้องไปให้ถึงนะคะ เป็นกำลังใจให้คะ

#1 By Lollipop_Lollypop on 2013-07-15 15:23